Home » Projects » Cultural Projects » De Luister en Vertel Tournee

De Luister en Vertel Tournee

In 2007 zijn wij betrokken geraakt bij de luister en verteltournee van n.iemand (Ton Visser). Ton is een verhalenverteller die de hele wereld over reist en bijna dagelijks blogs de wereld in stuurt. Zijn blogs zijn te lezen op zijn pagina BLOGGER.

Na 2007 hebben wij samen met hem een aantal boeken uitgegeven van zijn blogs. Tevens werkte hij als taxichauffeur en haalde daar ook veel verhalen op. Ieder jaar organiseert hij een verhalen bijeenkomst en sinds 2 jaar zit hij in China. 

Samen met Ton Visser gaan wij de komende jaren meer levensechte verhalen publiceren maar ook in levende lijve verhalen vertellen.

Hij heeft al regelmatig het nieuws gehaald (Op televisie bij Pauw) en u treft hier ook twee verhalen van hem aan uit het Brabants Dagblad.

Ton is ook lid van D'66 en is als politicus hard bezig omhoog te klimmen. Click hier voor meer info

Zijn Vrouwen er Gelukkige Slavinnen of is er een Revolte op Komst?

n.iemand

ISBN (softcover) : 9789058507631

Er was eens een man met een hoed

Er was eens, zo beginnen sprookjes meestal. Iets van een sprookje heeft De Luister-en-Vertel-Tournee wel weg. Een waargebeurend sprookje .Er was eens een man met een hoed. Hij reist naar verre en minder verre oorden. India, Bolivia, Kashmir, Zweden, Nieuw-Zeeland, om er een paar te noemen. Op de bonnefooi; niet of nauwelijks een plan of een reisschema. Gewapend met een groot kaliber nieuwsgierigheid en gedreven door een raar te begrijpen drang naar avontuur struint hij over deze aardbol.Ter plaatse ontmoet hij lokale en andere mensen en raakt met hen in gesprek. Hij luistert naar de verhalen die de mensen te vertellen hebben. Gewone verhalen over alledaagse zaken, enge verhalen over spannende zaken, grappige verhalen over belachelijke zaken. Als er even geen ontmoeting plaatsvindt, kijkt hij vanonder zijn hoed naar de wereld die hij aantreft. En luistert naar de emoties en gedachten die die wereld in hem oproept. Verwondering, bevestiging. Alledaagse gedachten, filosofische emoties, pragmatische problemen.Van al die ontmoetingen, observaties en ideeën komen weer nieuwe verhalen om te vertellen. Dat is het sprookje van De- Luister-en-Vertel-Tournee. Een echt sprookje.

In het voorjaar van 2007 ging de man met de hoed naar Syrië. “Zijn vrouwen er echt gelukkige slavinnen?” had Cees hem onder het biljarten gevraagd, “Of is er een revolte op komst?”

In dit boek zijn verhalen verzameld die de man met de hoed in Syrië heeft beluisterd en beleefd.Wie is de man met de hoed? n.iemand eigenlijk. n.iemand is verhalenverteller, schrijver, taxichauffeur, consultant, manager, wereldreiziger, kosmopoliet, filosoof. Iedereen kan de man met de hoed zijn. Zelfs U.

De Luister-en-Vertel-Tournee in Argentinië - deel 1
Over Italianen, die Spaans spreken en Engels kleden

n.iemand

ISBN (softcover) : 9789462400580

Er was eens een paviljardair met een hoed

Iedere dag begint de paviljardair met de hoed drie brieven.

Ouderwets: pen en papier. En als een brief af is stuurt hij die ook op. Ook ouderwets: brief in een enveloppe, postzegel erop, en hop, op de post. Stel je bent een van die ongelukkigen, die van hem een brief moet krijgen, wat zou je dan nog leuk vinden om daar in te lezen? “Kan ik je misschien ergens mee van dienst zijn?” vraagt Roodborst me. Nou, denk ik bij mezelf, bij gebrek aan panters kan een roodborstje me misschien wel uitleggen hoe het komt dat de panda niet naar Zuid-Amerika geëmigreerd is. “Nou je het vraagt,” begin ik de vraag van Roodborst te beantwoorden, “Kun je me misschien vertellen hoe het komt dat de panda niet naar Zuid-Amerika geëmigreerd is?” “En waarom wil je dat weten?” “Die vraag heeft mijn broer me als richtinggever meegegeven.” Stil houdt Roodborst zijn kopje schuin. Nu is het zijn beurt verbaasd te zijn. Dus leg ik hem uit wat ik hier doe. Dat ik een reiziger en een schrijver ben, van beroep paviljardair, dat ik bezig ben met De Luister-en-Vertel-Tournee in Argentinië, dat ik van tevoren aan tientallen mensen richtinggevers gevraagd heb voor de brieven die ik tijdens die Tournee driemaal daags schrijf, dat die richtinggevers variëren van sport tot natuur, van politiek tot cultuur, van eten tot vervoer, dat sommige van die richtinggevers heel vaag zijn en sommige juist heel precies, dat een van die precieze van mijn broer is. Een vraag van Borgesiaanse allure, zo scherp. “Hoe komt het dat de panda niet naar Zuid-Amerika is geëmigreerd?”


Wie is de paviljardair met de hoed? n.iemand eigenlijk. n.iemand is verhalenverteller, schrijver, taxichauffeur, consultant, manager, wereldreiziger, kosmopoliet, filosoof. Iedereen kan de man met de hoed zijn. Zelfs U.

 

Er was eens een paviljardair met een hoed
Iedere dag begint de paviljardair met de hoed drie brieven. Ouderwets: pen en papier. En als een brief
af is stuurt hij die ook op. Ook ouderwets: brief in een enveloppe, postzegel erop, en hop, op de post. Stel je bent een van die ongelukkigen, die van hem een brief moet krijgen, wat zou je dan nog leuk vinden om daar in te lezen?
“Kan ik je misschien ergens mee van dienst zijn?” vraagt Roodborst me.
Nou, denk ik bij mezelf, bij gebrek aan panters kan een roodborstje me misschien wel uitleggen hoe het komt dat de panda niet naar Zuid-Amerika geëmigreerd is. “Nou je het vraagt,” begin ik de vraag van Roodborst te beantwoorden, “Kun je me misschien vertellen hoe het komt dat de panda niet naar Zuid-Amerika geëmigreerd is?”
“En waarom wil je dat weten?”
“Die vraag heeft mijn broer me als richtinggever meegegeven.” Stil houdt Roodborst zijn kopje schuin. Nu is het zijn beurt verbaasd te zijn.
Dus leg ik hem uit wat ik hier doe. Dat ik een reiziger en een schrijver ben, van beroep paviljardair, dat ik bezig ben met De Luister-en-Vertel-Tournee in Argentinië, dat ik van tevoren aan tientallen mensen richtinggevers gevraagd heb voor de brieven die ik tijdens die Tournee driemaal daags schrijf, dat die richtinggevers variëren van sport tot natuur, van politiek tot cultuur, van eten tot vervoer, dat sommige van die richtinggevers heel vaag zijn en sommige juist heel precies, dat een van die precieze van mijn broer is. Een vraag van Borgesiaanse allure, zo scherp.
“Hoe komt het dat de panda niet naar Zuid-Amerika is geëmigreerd?”
Wie is de paviljardair met de hoed? n.iemand eigenlijk. n.iemand is verhalenverteller, schrijver, taxichauffeur, consultant, manager, wereldreiziger,
kosmopoliet, filosoof. Iedereen kan de man met de hoed zijn.

Zelfs U.

Niemand schrijft een brief in Amerika
de luister-en-vertel-tournee in de Verenigde Staten

ISBN: 9789058507624

Wie schrijft er nog een brief met pen en papier?
In het tijdperk van e-mail, twitter en facebook, wie schrijft er nog
een brief? Wie schrijft nog met pen en papier? Niemand natuurlijk.
Precies: n.iemand schrijft een brief.
Ieder jaar, meestal in de herfst, gaat de man met de hoed naar de Verenigde Staten. Naar Memphis, Tennessee. Daar wordt jaarlijks de Gandhi-King Conferentie gehouden. Drie dagen lang workshops, lezingen en toespraken over de idealen van Mohandas Gandhi en Martin Luther King. Als hij dan toch aan de overkant is, neemt hij meteen de kans te baat om ook naar andere staten in het land van de onbesuisde mogelijkheden te reizen. En elke dag schrijft hij een brief. Met pen en papier, zoals niemand doet. Nou ja, bíjna elke dag: iedere dag begint hij aan een nieuwe brief, maar niet altijd lukt het hem nog voor het einde van de dag die brief af te ronden.
Aan wie richt hij die brieven, en waar schrijft hij dan over? Aan wie hem maar te binnen schiet: aan bekende en onbekende medelanders, aan vrienden en vreemden. Over van alles en nog wat: over koetjes en kalfjes, over grote en kleine zaken. Verhalen in briefvorm. In dit boek zijn enkele van die briefverhalen gebundeld. Wie leeft er vandaag nog voor idealen? Wie is de man met de hoed? N.iemand eigenlijk. n.iemand is verhalenverteller, schrijver,
taxichauffeur, consultant, manager, wereldreiziger, kosmopoliet, filosoof. Iedereen kan de man met de hoed zijn. Iedereen kan n.iemand zijn. Iedereen kan een brief schrijven. Ook U.

De taal van Engeland in een eng land.
“Kan ik nu een mail van jou nog wel openen?” vroeg Wim.
“Hoezo?” antwoordde ik.
“Nou, je gaat toch naar China?”
“Ja, nou èn?”
“Eng land.”
“Hoezo een eng land?”
“Die Chinezen controleren toch alles?”
“Nou, alles is wel een boel, hoor.”
“Ik heb gehoord dat in China alle data gecheckt wordt.
Dat je nergens meer veilig bent.”
“En dus ben je bang mailtjes van mij uit China te openen?”
“Nou, je weet nooit hoe die Chinezen mijn computer
infiltreren.”
“Vertrouw je het niet?”
“Nee. Ik vind het maar een eng land, dat China.”
“Wim, wat hebben we te vrezen van de Chinezen?”
Ja, wat hebben we eigenlijk te vrezen van de Chinezen?
In de zomer van 2018 ging n.iemand naar China. Om aan Chinese studenten
les te geven. Lessen in de taal van Engeland, en passant nog andere
lessen ook. Wie is n.iemand? n.iemand is verhalenverteller, schrijver,
taxichauffeur, consultant, manager, wereldreiziger, kosmopoliet,
filosoof. En nu dus ook leraar. Met een hoed.
Maar kan niet iedereen de leraar met de hoed zijn? Ook U?